Huidkanker – melanoom


 

De lederhuid wordt aangestuurd vanuit de kleine hersenen, die zich evolutionair gezien ontwikkelde om weefsel aan te sturen dat ons beschermt tegen aanvallen van buitenaf. Volgens zijn beschermende functie is het biologische conflict dat verband houdt met de lederhuid daarom een aanvalsconflict (zie ook aanvalsconflicten met betrekking tot het longvlies, hartvlies en buikvlies). 

Een aanvalsconflict wordt bijvoorbeeld ervaren bij een aanval door een persoon of door een dier of door een klap tegen het lichaam of het hoofd (in sport, in een gevecht of bij een ongeluk). Medische procedures zoals chirurgie (het beeld van knippen met een scalpel), een naaldbiopsie, injecties, vaccinaties en steken of een piercing kunnen echter ook als een “aanval” worden ervaren. Verbale aanvallen, bijvoorbeeld schreeuwen, schelden, mishandelen of bedreigen met scherpe of agressieve bewoording “raken” het gezicht, het voorhoofd (een belediging van iemands intelligentie) of de rug (“steek in de rug”). Seksistische opmerkingen, seksuele beschuldigingen of een aanval op iemands seksuele geaardheid treffen meestal “onder de gordel”. Het horen van aanstootgevende woorden beïnvloedt de lederhuid van het oor. Bekritiseerd worden op een vijandige manier, discriminatie of een belediging van iemands integriteit kan een impact hebben op het hele lichaam (gegeneraliseerd conflict). Een huidaandoening zoals acne of littekens in het gezicht of op het lichaam (na een borstamputatie) kan een misvormings / bezoedelingsconflict oproepen dat ook biologisch overeenkomt met de lederhuid.

Bovendien houdt het conflict met de lederhuid verband met het gevoel van onrein (stinkend zweet, stinkende voeten, stinkende afscheiding, incontinentie) of bevuild te zijn, bijvoorbeeld bij het in contact komen met iets dat als afstotend of weerzinwekkend wordt beschouwd, zoals vuil, uitwerpselen, urine, braaksel, speeksel, (menstrueel) bloed, zweet of sperma. ‘Vieze’ woorden die je naar je gezicht krijgt geslingerd of achter je rug roddelen kunnen het conflict veroorzaken, omdat de psyche in GNM-termen geen onderscheid kan maken tussen echt vuil en ‘figuratieve modder’. Een “bevuild gevoel” -conflict kan worden veroorzaakt door fysiek contact met een persoon die wordt beschouwd als “afstotelijk”, bijvoorbeeld een dronken persoon, een stinkende persoon of een persoon met een “besmettelijke ziekte” (geslachtsziekte), wanneer men gelooft dat “infectieziekten” overdraagbaar zijn. De angst voor een “infectie” en voor het oplopen van een ziekte kan een hele bevolking treffen (zie epidemieën zoals de Pest).

Conflictactieve fase:

Startend vanaf de DHS vermeerderen de melanocyten in de conflictactieve fase in de lederuid op de “aangevallen” of “bevuilde” plaats, waardoor een compacte groei of melanoom wordt gevormd. In de conventionele geneeskunde wordt de groei beschouwd als een huidkanker (zie ook basale celkanker en plaveiselcelkanker). Vanuit evolutionair oogpunt is een melanoom echter een archaïsche vorm van verdediging die het biologische doel dient om een ​​beschermende laag of een ‘dikkere huid’ te creëren, tegen verdere aanvallen (zie ook pleuraal mesothelioom, peritoneale mesothelioom, pericardiale mesothelioom).

OPMERKING: Overmatige UV-straling van de zon kan de huid zeker beschadigen, maar veroorzaakt geen huidkanker, zoals wordt beweerd. Het is eerder de angst voor huidkanker die resulteert in de ontwikkeling van een melanoom. Zonnepleisters beschermen de huid niet tegen “kanker”, maar verminderen de angst voor huidkanker! Bovendien verschijnen melanomen en andere soorten huidkanker op delen van het lichaam die niet zijn blootgesteld aan de zon. Evenmin verklaart de UV-theorie waarom huidkanker voorkomt op een zeer specifieke locatie (op de wang, op de borst, op de rug), waarom aan de rechter- of linkerkant van het lichaam, en waarom op een bepaald moment in een het leven van een persoon.

Genezingsfase:

Na de conflictresolutie (CL) verwijderen schimmels of mycobacteriën of andere bacteriën de cellen die niet langer nodig zijn. De betrokkenheid van tbc-bacteriën veroorzaakt huidtuberculose.

Psyche: Niet langer angst, bezorgdheid of weerstand t.a.v. contact met datgene wat voorheen als vies, lelijk, smerig, slecht of ongezond werd ervaren.

Lichaam: Cel-afbouw van de extra cellen met behulp van bacteriën of schimmels. Bij het open gaan van de opperhuid kan het erg stinken. (Zogenaamde “open-huid-tbc”, wat gelijk staat aan Lepra.)