4. Ziekteverloop

We hebben gezien dat bij mensen en dieren het lichaam reageert op conflictsituaties of situaties die het voortbestaan in gevaar brengen.

We hebben ook gezien dat bij de mens het lichaam niet alleen reageert op situaties en prikkels van buitenaf, maar ook op datgene wat zich afspeelt in onze belevingswereld, de psyche.

We kunnen ook begrijpen, dat als een conflictsituatie in de psyche voortdurend aanwezig blijft, dat dan het lichaam voortdurend reageert.

In onderstaande grafiek kunnen we zien wat er gebeurt wanneer we te maken krijgen met een conflictsituatie die een zodanige impact heeft dat zij ons niet loslaat. Het is een grafiek die van toepassing is op alle ziekten.

Ziekteverloop

Het eerste, meest linker gedeelte van de grafiek laat het normale verloop zien van ons dag- en nachtritme. De zwarte lijn geeft het zenuwstelsel van het lichaam weer, waarbij we onderscheid maken tussen de activiteits-zenuw en de rust-zenuw. De activiteits-zenuw regelt de lichaamsfuncties tijdens het wakker en actief zijn, zoals in werk, sport of stress. De rust-zenuw neemt het commando over tijdens rust, ontspanning en herstel. Bij het normale dag- en nachtritme wisselen beide delen elkaar gelijkmatig af, vergelijkbaar met de slinger van een klok. Dat zou de ideale toestand zijn waarin we ons goed voelen en gezond zijn.

Conflict-actieve fase

Wanneer iemand een conflictschok ervaart, verandert dit normale ritme. Het lichaam schakelt automatisch over naar een toestand van continue-stress. Iedereen kan dit na een conflictschok bij zichzelf waarnemen. Er gebeurt een ernstig ongeluk, we ervaren extreme opwinding en ogenblikkelijk krijgen we koude handen, we voelen geen honger meer, ons hart slaat sneller, de ademhaling is versneld en onze gedachten draaien alleen nog maar om het conflict-probleem. We zijn nu in de conflict-actieve fase. In het schema is dit het blauwe gedeelte. Het lichaam reageert nu met een hogere of juist lagere productie van bepaalde cellen of stoffen. In deze fase zijn er in de meeste gevallen nog geen lichamelijke klachten(!)

Genezingsfase

Wanneer iemand het conflict heeft opgelost of de traumatische gebeurtenis heeft verwerkt, zal het lichaam trachten terug te keren naar een normale toestand. Ook nu reageert het lichaam met een hogere of lagere productie van bepaalde cellen of stoffen, maar dan omgekeerd aan wat in de conflict-actieve fase heeft plaatsgevonden. Was er in de conflict-actieve fase celtoename, dan is er nu celafname. Was er in de conflict-actieve fase celafname, dan is er nu celtoename. Het is een fase van herstel. Algemene kenmerken van de genezingsfase zijn warme handen en voeten, goede eetlust, moeheid, koorts, hoofdpijn en ontstekingen. In het schema is dit het rode gedeelte. In deze fase ontstaan meestal de lichamelijke klachten en ziekteverschijnselen.

Crisis

In bepaalde gevallen kan er halverwege de genezingsfase sprake zijn van een korte, hevige crisis, ook wel epileptoïde crisis genoemd. (Epileptoïde: lijkend op epilepsie, ongecontroleerde spierbewegingen.)
De bekendste genezingscrises zijn de epileptische aanval en het hartinfarct. Vaak wordt in deze crisis het conflict opnieuw in versnelde weergave beleefd, zowel psychisch als lichamelijk. Bij een normaal ziekteverloop zal de genezing zich na de crisis voortzetten tot de persoon weer volledig gezond is.

Ziekteverschijnselen zijn dus in de meeste gevallen genezings-symptomen.

Ziek zijn betekent in veel gevallen dat we aan het genezen zijn! Het lichaam is aan het herstellen van datgene wat uit balans is geraakt tijdens de conflict-actieve fase, de fase van stress, spanning, verdriet en conflicten.

Toch zijn er genoeg ziekten en aandoeningen waarvan we niet zomaar herstellen. Hoe kan dat?

Lees meer → 5. Chronische ziekten

 

Germaanse-Geneeskunde 86-40

German New Medicine – Introduction to the five biological laws