Spieren / gewrichten

Inzending liesklachten: Moet ik naar een huisarts?

Geplaatst

Naam

Arti

Leeftijd

67

Wat is de klacht of ziekte? (Eén ziekte tegelijk)

Angst voor een ernstige ziekte (veel pijn in linker liesspieren/gewrichten). Angst voor geldgebrek, dat ik mijn paarden niet meer kan betalen. Angst om ziek te worden en ze niet meer kunnen verzorgen.

Wat is tot nu toe het ziekteverloop geweest van deze specifieke klacht of ziekte?

Het begon met dikke knobbels in mijn lies links. Ik ben 1 x naar de dokter geweest. Hij zei dat het niets was.

Zijn er bepaalde omstandigheden waarvan u heeft gemerkt dat ze van invloed zijn op de ziekte of symptomen?

Ik koppel mijn pijn aan paardrijden en conflict relatie. Ik ben door het relatie/seks conflict gaan dromen over paarden. Dat heeft me eigen paarden en een geweldige tijd met deze dieren opgeleverd. Jarenlang samen, heerlijk in de natuur. Ik kreeg een praktijk met 4 paarden. Nu dat het werk meer wordt en ik steeds ouder kom ik het isolement en mijn lichamelijke pijn tegen. Angst om anderen te vragen. Angst om samen te werken. Angst voor mensen ueberhaupt.

Heeft u in de periode dat u deze ziekte heeft, enige vorm van therapie gevolgd of behandeling gehad of medicatie gebruikt? Zo ja, wat was het effect?

Nee, een beetje Bachbloesems bij de emoties (geen motivatie).

Volgt u op dit moment enige vorm van therapie of behandeling of gebruikt u medicatie? Zo ja, wat is het effect?

Nee

Was er voorafgaand aan deze ziekte een situatie of gebeurtenis waarvan u het gevoel hebt dat zij verband kan houden met de ziekte? Zo ja, kunt u die gebeurtenis beschrijven en vertellen hoe u die heeft ervaren?

Ik reed al 25 jaar paard en neig een beetje meer naar links dan naar rechts. Ook maak ik dagelijks 4 stallen schoon wat steeds zwaarder wordt. Na het lezen van deze tekst kon ik alleen maar huilen. Ik voelde een keelblokkade om er over te praten, ga ook niet, nooit naar de dokter. Ik ben bang voor dokters. Ze hebben me ooit operatief ”ontmaagd” toen ik last had van vaginisme bij mijn eerste vriendje die seks voor het huwelijk belangrijk vond. Later wel een goede tijd gehad tijdens mijn 2e huwelijk maar de seksuele problemen komen terug omdat ik ouder werd en andere, tantrische seks wilde. Dat is ruim 10 jaar een conflict geweest met onderlinge afstand, boosheid, haat, verwijten. Het gaat sinds kort iets beter met onze relatie.

In hoeverre bent u vertrouwd met de kennis van de Germaanse Geneeskunde?

Helemaal niet. Ik sprak een kennis van me vandaag.

Wat is op dit moment de vraag waar u graag een antwoord op zou willen hebben?

Moet ik toch maar naar de huisarts voor een diagnose van de pijn in mijn lies? Als ik op mijn rechterbeen sta voel ik overigens geen pijn. Slapen gaat slecht, veel pijn in rust.

7 gedachten over “Inzending liesklachten: Moet ik naar een huisarts?

  1. arti,het leest zich al…ik ben in oorlog met mijzelf,dit gaat niet enz,ga mediteren en zoek jezelf binnen inje dat helpt al heel veel,je lichaam kan zichzelf repareren maar!! je moet het niet in de ,,weg,, zitten.
    groeten matheu

    1. Dankjewel Mathieu, de laatste dagen ben ik wat meer naar mezelf gaan luisteren. Ik mediteer elke dag tijdens het uitmesten van mijn 4 paardenstallen maar op een of andere manier had ik zoveel pijn, daar moest ik iets mee.Uit de boeken van Louise Hay en Christiane Beerlandt had ik daar wel een idee van en ken ook wel een paar Bachbloesems maar ik kwam er niet door. De affirmaties van Henk hebben me erg geholpen! Misschien omdat ze de andere (rationele) kant aan het werk zetten na heel veel spirituele groei – hetgeen nu om balans vraagt. Ik gebruik hem nu een paar dagen en de wanhoop en de pijn is al veel minder. Op het dieptepunt van mijn slachtoffer rol kreeg ik echt een goede raad van Henk. Groetjes Arti

  2. Beste Arti,

    Of je naar een huisarts wilt gaan of niet, is iets wat je helemaal zelf moet beslissen.

    Ikzelf ben in geen 25 jaar naar een huisarts geweest en zou er enkel naar toe gaan voor bijvoorbeeld verwondingen of breuken. Lang voordat ik kennis had van de Germaanse Geneeskunde, begreep ik al dat men zich in de reguliere geneeskunde voornamelijk bezig houdt met het bestrijden van klachten en symptomen, zonder kennis of begrip van waar deze symptomen vandaan komen of waartoe ze dienen. Dankzij (o.a.) de kennis van de GG, verwacht ik ook in de toekomst niet snel een huisarts nodig te hebben, maar dat is natuurlijk heel persoonlijk. Zoals gezegd is het iets wat je zelf moet beslissen.

    Wel is het denk ik belangrijk om niet met onzekerheid of zorgen te blijven rondlopen aangaande je klachten. Ik kan het je aanbevelen om je in de GG te gaan verdiepen. Als je namelijk begrijpt wat er met je lichaam aan de hand is, hoef je je daarover niet zo snel zorgen te maken. Hoogstwaarschijnlijk hebben je liesklachten inderdaad te maken met het besef dat je in de toekomst mogelijk je paarden niet meer zult kunnen houden of berijden of verzorgen, en dat je het moeilijk vindt om dat te aanvaarden.

    In zijn algemeenheid zou ik je het volgende willen zeggen.
    Wij mensen hebben de neiging om te leven alsof we hier op aarde het eeuwige leven hebben. We gaan er vaak onbewust van uit dat de mensen en dingen die ons dierbaar zijn altijd bij ons zullen blijven, en dat we altijd de dingen kunnen blijven doen die we graag doen. Maar dat is niet zo. Ons lichaam wordt geleidelijk aan ouder en zwakker en dus zijn we fysiek tot steeds minder in staat. Zaken die voorheen binnen ons bereik lagen, zijn dat na verloop van tijd niet meer. Mensen die wij liefhebben ontvallen ons. Vroeg of laat moeten we van alles en iedereen afscheid nemen. Zo is het leven. Als we dat kunnen aanvaarden, dan is er een grote kans dat we gezond oud kunnen worden en gezond kunnen sterven. Wel worden we steeds zwakker, maar we hoeven niet ziek te zijn.

    Als we echter het leven niet kunnen aanvaarden zoals het is, geen afscheid kunnen nemen, niet los kunnen laten, dan is de kans groot dat we vroeg of laat te maken krijgen met ziekte.
    Er ontstaan dan namelijk allerlei “conflictsituaties” van “wel willen, maar niet kunnen.”

    Zoals je zelf zegt, koppel je de pijn aan het paardrijden, en ik denk dat dat juist is. Als je niet langer zou paardrijden en daar volledig vrede mee zou kunnen hebben(!), dan denk ik dat de klachten na verloop van tijd vanzelf zouden verdwijnen.

    Van “angst” zou je kunnen zeggen dat het een besef is, dat er iets staat te gebeuren wat we niet willen of kunnen aanvaarden. Het oplossen van de angst is daarom te vinden in de richting van aanvaarding en loslating.

    Hopelijk heb je hier iets aan.

    1. Beste Henk,
      Wat een fijne reactie, wat een compassie en medeleven. Dankjewel dat je er voor me bent. Natuurlijk speelt het onbewust door in mijn hart, dat er een dag zal zijn dat ik er niet meer zal (kunnen) zijn voor de paarden en de andere dieren die me elke dag zoveel hartenvreugde geven. Het een s zo prachtige en rustige weiland waar ik met de paarden sta zal iki moeten verlaten omdat er huizen komen en thans wordt doorsneden door een bouwweg (ik noem het de aorta. Ook dat geeft veel onrust en verandering, extra werk, weinig genieten van rustig paardrijden en (geld)zorgen. Als ik die dingen zou kunnen delen met mensen zoals ik vandaag – de dag na de eerste kennismaking met GG – gaat het al een stuk beter met me! De meeste pijn zit in het zware werk wat m.i. moet veranderen door meer samen te werken. Mijn toekomstdroom gaat over het volwassen worden van alle religies naar Genezing via de Natuur. Ik ben op zoek naar iemand die verstand heeft van rozen en daarmee iets wil doen en investeren. Een soort natuurlijke Rozenkrans vormen met het paardenwerk en de GG.

      1. Dank je wel, Arti.

        Als ik het zo hoor, dan zou het misschien goed zijn om een plan te maken hoe je je leven anders kunt inrichten. Je zou jezelf kunnen afvragen: “Hoe zou ik mijn leven zodanig kunnen inrichten dat ik geen geldzorgen hoef te hebben en dat ik geen inspanningen meer hoef te doen die tegenwoordig eigenlijk te zwaar voor me zijn?”

        Ik heb gemerkt dat veel mensen die zich bezighouden met de GG, zich ook bezighouden met spiritualiteit, allerlei vormen van healing en meditatie, etc. Daar is niets mis mee, maar soms kan het ook nodig zijn om heel nuchter, rationeel en zelfs zakelijk naar het leven te kijken en dan een plan te maken hoe dingen beter georganiseerd kunnen worden, zodat bepaalde problemen en stress-situaties kunnen worden vermeden. Dat is niet altijd gemakkelijk omdat we emotioneel vast kunnen zitten aan dingen die we niet kunnen loslaten en omdat het kan betekenen dat we op bepaalde gebieden een stapje terug moeten doen. Toch kan dat erg belangrijk zijn. Een verstandig plan met de beslissing om het te gaan uitvoeren, kan soms een betere uitwerking hebben dan tien healing-sessies van een goede therapeut.

        Van rozen heb ik geen verstand, Arti, maar wie weet, is er iemand anders die dit leest en daar iets mee wil doen. Succes!

  3. Beste Henk,
    Ik ben een paar dagen bezig geweest om je goede raad te affirmeren en er is zoveel gebeurd! Als ik goed nadenk is alle pijn aan de linkerkant en jouw raad die je gaf gaat over mijn rationele rechterkant die ik vrij weinig gebruik. Ik ben altijd spiritueel en creatief maar dit moest gewoon anders. Op het moment dat ik je schreef was ik echt wanhopig. Nu heb ik een nieuwe opdracht een boek te schrijven en hulp van een vrijwilligster gekregen. Het onbewuste slachtoffer in mij was niet meer in het hier-en-nu maar volkomen het verleden. Ik heb ook hulp gehad van de Ganzen. Ja, je zal denken …wat? Maar ganzen werken heel goed samen door leiderschap af te wisselen en al deze dagen kwamen er twee wilde ganzen in mijn weiland (met de boodschap om samen te werken en rustiger aan te doen). Lieve groetjes Imelda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *