Blaaspoliepen – diepliggend slijmvlies van de blaas (blaasdriehoek)

 

Blaaspoliepen zijn het gevolg van een:

Het biologische conflict in verband met het diepliggende slijmvlies van de blaasdriehoek is een lelijk, “vies” conflict (smerige zaken, vuile trucjes, smerige seks, enz.), Vergelijkbaar met een “shit-conflict” met betrekking tot het sigma en het diepliggende slijmvlies van het rectum.

Belevingswereld van de psyche in de conflict-actieve fase:

Een onaangename, “lelijke” gebeurtenis “niet kunnen verteren.” (Bijvoorbeeld een zwangere vrouw die lichamelijk wordt mishandeld door haar echtgenoot.)

Conflictactieve fase: Startend vanaf de DHS  vermeerderen cellen in de blaas tijdens de conflictactieve fase evenredig met de intensiteit van het conflict. Het biologische doel van de celtoename is het verbeteren van het vermogen om de “vuile brok” te “verteren” of “te absorberen”. Bij langdurige conflictactiviteit vormt zich een vlak (absorptief type) of bloemkool-vormige groei (secretoire type) in de blaasdriehoek. In de conventionele geneeskunde wordt dit gediagnosticeerd als blaaskanker (vergelijk met “blaaskanker” gerelateerd aan het blaasslijmvlies). Als de snelheid van celdeling een bepaalde limiet overschrijdt, wordt de kanker als “kwaadaardig” beschouwd; onder die limiet wordt de groei als “goedaardig” beschouwd of gediagnosticeerd als een blaaspoliep (zie ook genezingsfase).

Genezingsfase: Na de conflictoplossing (CL) verwijderen schimmels of mycobacteriën, zoals TB-bacteriën, de cellen die niet langer nodig zijn. Dit veroorzaakt etterende, tuberculose baasontsteking (zie ook “infecties” gerelateerd aan de blaasslijmvlies en blaasspier). Helende symptomen zijn pijn als gevolg van de zwelling, een troebele urine, mogelijk bloed in de urine (zie ook nierparenchym, nierbekken en urineleiders, blaasslijmvlies en prostaat) en nachtelijk zweten. Afhankelijk van de mate van de conflictactieve fase variëren de symptomen van mild tot ernstig.

Wanneer schimmels deelnemen aan het genezingsproces, veroorzaakt dit “candida cystitis”, die chronisch wordt wanneer een persoon in een hangende genezing is als gevolg van conflictrecidieven. In tegenstelling tot wat de conventionele geneeskunde beweert kan de schimmelinfectie in de endodermale (!) blaasdriehoek zich niet “verspreiden” naar andere delen van de urinewegen, zoals urineleider, blaas of urinebuis (afkomstig van het ectoderm) omdat schimmels de kiemlaag drempel niet overschrijden!

Als de vereiste microben niet beschikbaar zijn bij het oplossen van het conflict, omdat ze door een overmatig gebruik van antibiotica zijn vernietigd, blijven de extra cellen over. Uiteindelijk wordt de groei ingekapseld met bindweefsel. Dit wordt meestal gediagnosticeerd als een blaaspoliep of als “goedaardige kanker” (zie ook conflictactieve fase).

 

Germaanse-Geneeskunde Blaaspoliepen


Voor de zienswijze van de reguliere geneeskunde ten aanzien van blaaspoliepen, zie:

mens-en-gezondheid.infonu.nl

Typerend voor een blaaspoliep is dat het gezwel doorgaans dikker is aan het uiteinde ervan. Het is met andere woorden “gesteeld”. Deze relatief kleine tumor ontstaat in het blaasslijmvlies. Soms blijft het daarbij, maar lang niet altijd. Verder hebben blaaspoliepen de neiging te recidiveren. In bijna 70 procent van de ziektegevallen vormen zich na een poliepresectie nieuwe poliepen. Vandaar dat goede nazorg en controle beslist geen overbodige luxe is, temeer omdat in principe goedaardige blaaspoliepen uiteindelijk kwaadaardig kunnen worden en dieper de blaaswand ingroeien. Lees meer →

dz.nl

Waarom een blaasspoeling bij blaaspoliepen? De uroloog heeft met u besproken dat in uw blaas poliepen zijn geconstateerd. Hoewel deze poliepen kwaadaardig zijn, blijven ze meestal beperkt tot het slijmvlies van de blaas, en kunnen ze door een kleine operatie via de plasbuis geheel worden verwijderd. Echter, vaak keren ze terug, waarbij ze soms langzaam verder de blaaswand ingroeien. Blaasspoelingen kunnen de kans verkleinen dat deze poliepen terugkomen. Lees meer →