Germaanse  Geneeskunde

PARANOIA CONSTELLATIE

Biologische conflicten: Een “angst in de nek” die niet kan worden afgeschud en angst voor een “roofdier”.

Hersen- en Orgaanniveau:

De conflicten houden verband met het netvlies en het glasachtig lichaam, die worden aangestuurd vanuit de visuele cortex. De visuele cortex bevindt zich aan de achterkant van het hoofd; vandaar de relatie met “achtervolgingsconflicten”.

De linker helft van het netvlies en de linker helft van het glasachtig lichaam, van beide ogen, worden aangestuurd vanuit de linker kant van de visuele cortex. De rechter helft van het netvlies en de rechter helft van het glaslichaam, van beide ogen, worden aangestuurd vanuit de rechter kant van de visuele cortex.

Opmerking

De biologische handigheid van een persoon en of de conflicten moeder/kind of partner-gerelateerd zijn, bepalen in welke hersenhelft de conflicten worden geregistreerd. Aangezien er geen kruislings verband is tussen de hersenen en het orgaan, is het lateraliteitsprincipe omgekeerd.

De constellatie treedt in op het moment dat het tweede conflict zich registreert in de tegenoverliggende hersenhelft. De conflicten kunnen ook gelijktijdig optreden. De constellatie kan permanent zijn of terugkerend, als gevolg van sporen of terugvallen in de conflicten.

De Visuele Cortex Constellatie presenteert zich als paranoia. Het doel van de paranoïde gedachten of gedragingen is om hyper-waakzaam te zijn, om voorbereid te zijn op een soortgelijk conflict. De omvang van de paranoia is evenredig aan de intensiteit van de conflicten.

“Er ligt altijd wel ergens een element van waarheid verborgen in een paranoïde plot.”

Roberta Payne, Speaking to My Madness: How I Searched for Myself in Schizophrenia

Afhankelijk van de oorspronkelijke conflictsituatie kan een persoon in deze constellatie een aanhoudend wantrouwen ontwikkelen jegens anderen, omdat ze vijandige motieven tegen diegene zouden hebben, omdat de partner vals speelt, dat een familielid achter jouw geld aanzit, dat je wordt opgelicht en dergelijke. Zogenaamde vervolgingswanen  (“ze willen me pakken”, “ze zitten achter me aan”) ontwikkelen zich wanneer de “angsten voor roofdieren” (overheidsinstanties, belastinginspecteurs, deurwaarders, de politie) erg sterk zijn. In de psychiatrie worden deze “wanen” gediagnosticeerd als “paranoïde schizofrenie”.

Dwangmatig paranoïde gedrag omvat het herhaaldelijk controleren of de deur wel op slot zit of de elektrische apparaten zijn uitgeschakeld, dwangmatig controleren van portemonnees en handtasjes, overmatig controleren op fouten bij het schrijven van een cheque, het invullen van een formulier of op spelfouten, evenals het obsessieve schoonmaken of dwangmatig handen wassen vanwege een angst voor ziektekiemen, vuil of zweet (zweet kan een spoor zijn voor dwangmatig douchen of overmatig wassen van wasgoed).

Hersen CT

De linker hersenscan toont een Paranoia Constellatie (bekijk het GNM-diagram hierboven) waarbij de controlecentra van het glasachtig lichaam van beide ogen betrokken zijn. De bijbehorende biologische conflicten zijn “angst voor een roofdier”.

De hersenscan aan de rechterkant toont een Paranoia Constellatie waarbij beide netvliesrelais betrokken zijn. De bijbehorende biologische conflicten zijn “angsten in de nek” die niet kunnen worden afgeschud.

Onderzoeken met behulp van neuro-imaging suggereren dat paranoïde gedragingen, zoals dwangmatig controleren, verband houden met “hypermetabolisme van de patiënt in de hersenregio’s die verband houden met iemands concentratie en reflexieve lichaamsbewegingen” (Archives of General Psychiatry, 2004). Deze “bevindingen” weerspiegelen de hedendaagse psychiatrische theorie van “abnormale hersenchemie” als de vermeende oorzaak van psychische aandoeningen. Wel beschouwd heeft dit onderzoek geen enkele zin.